• Kristien Both, een amazone uit Belgie, maakt haar doorgang door de waterpartij.

    Diana Schwab

Succesvolle vijfde editie van SGW Ede-Putten

PUTTEN/EDE Henk-Jan Lozeman en Yolanda Stolk van Stal Lozeman te Putten bundelden vijf jaar geleden hun krachten met Wendela Schlimmer van Landgoed de Valouwe te Ede voor het organiseren van een samengestelde wedstrijd. De reden van de bundeling was duidelijk. De Valouwe bezit een prachtig crossterrein waar Wendela Schlimmer zelf dagelijks traint en lessen geeft. Stal Lozeman heeft een perfecte accommodatie voor én veel expertise in het organiseren van spring- en dressuurwedstrijden.

Diana schwab

Niet alleen de terreinen bepalen het succes van vandaag, ook zeker de ervaring en bekendheid in deze tak van paardensport van zowel Henk-Jan Lozeman als Wendela Schlimmer, beide meervoudig deelnemer aan internationale eventing wedstrijden dragen een belangrijk steentje bij.

GIGANTISCHE INZET Echter, zoals Yolanda Stolk die een groot stuk van de organisatie voor haar rekening neemt ook aangeeft, kunnen zij dit niet alleen. ,,De wedstrijd speelt zich tenslotte af over meerdere dagen, meerdere terreinen met in de tussentijd heel veel deelnemers. En natuurlijk hebben we ook nog eens te maken met meerdere disciplines. Niet alleen moeten er dressuurringen gelegd worden, maar ook moet er een springparcours geplaatst worden en een terreinrit over meerdere kilometers uitgezet en gebouwd worden. Dit alles gaat alleen dankzij het enthousiasme en de gigantische inzet van meer dan 75 vrijwilligers zowel voor, tijdens als na de wedstrijd.''

Dat het gewaardeerd wordt, is duidelijk. Afgelopen weekend kwamen bijna vierhonderd ruiters en amazones samen met hun paarden en grooms niet alleen uit het hele land, maar ook uit onze buurlanden naar Putten en Ede. Voor de klasse L en M begon de wedstrijd op zaterdag 17 juni met springen en dressuur op Stal Lozeman om de volgende dag de cross country in Ede te mogen verrijden. De cross country was vriendelijk en veilig gebouwd. De combinaties begonnen hun rit door het terrein over wat eenvoudigere hindernissen. Dit gaf de combinaties gelegenheid om ritme en vertrouwen op te bouwen, de natuurlijke en vaste hindernissen, op- en afsprongen verdeeld over het terrein en in moeilijkheidsgraad toenemend, te kunnen nemen. Na een mooi galopstuk door het bos kwamen de combinaties het open veld weer op, om daar het laatste stuk van hun terreinrit te voltooien.

WATERHINDERNIS De waterhindernis in het volle aanzicht van de meeste toeschouwers was één van de laatste hindernissen die door de combinaties genomen moest worden. De doorgang door de waterpartijen was niet alleen een prachtig gezicht, maar bracht ook naast een welkome verkoeling voor de meeste combinaties, de nodige selectie voor het eindklassement.

Aan het eind van de dag kon de organisaties terugkijken op een succesvolle wedstrijd, en ook een zeer goed bezochte oefencross die al op de dag voor de wedstrijd begon. Veel ruiters en amazones kijken alweer uit naar volgend jaar.